De grootste concentratie van Duitse bunkers in Nederland was gesitueerd in een gebied rond het dorp Hoek van Holland. Samen met elf andere plekken langs de West-Europese kust werd het op 19 januari 1944 door Hitler tot Festung verklaard.
De Festung Hoek van Holland sloot de monding van de Nieuwe Waterweg af en daarmee de toegang tot de belangrijke havenstad Rotterdam. Hier kwamen scheepskonvooien vanuit Scandinavië binnen met onmisbaar ijzererts voor de Duitse oorlogsindustrie. Ook was het een thuisbasis voor de Duitse Kriegsmarine. Ter bescherming werden daarom tientallen bunkercomplexen gebouwd ten noorden en zuiden van de Nieuwe Waterweg. Na de oorlog zijn de zuidelijk gelegen complexen gesloopt vanwege de vergroting van het Rotterdamse havengebied. In en rond het dorp Hoek van Holland tref je echter nog volop tastbare herinneringen aan van de militaire geschiedenis. In willekeurige volgorde een bloemlezing: de diversiteit van de Duitse vestingbouw wordt zichtbaar langs de Nieuwe Waterweg en de Strandboulevard. Je doorkruist een luchtafweerstelling en volgt het tracé van een tankmuur, ziet in een duinrug een kustbatterij liggen en verderop een radartoren. Het Nederlandse Fort 1881 gebruikten de Duitsers als bakkerij en hospitaal. Engelandvaarders vertrokken vanuit de naastgelegen Berghaven. Slechts enkele vooroorlogse woonhuizen herinneren aan het oude dorp dat door de Duitsers werd geruimd voor vrij schootsveld. Ook kom je een vooroorlogse Nederlandse mitrailleurkazemat tegen en zie je een Amerikaanse troposcatter uit de Koude Oorlog.
