Noordwijk lag binnen de Stützpunktgruppe Katwijk, een belangrijk onderdeel van de Duitse kustverdediging van Zuid-Holland. In de Noordduinen werden een kustbatterij, infanteriestellingen en versperringen aangelegd om zowel een aanval vanaf zee als vanuit het achterland tegen te houden.
Vanaf de vuurtoren wandel je ongemerkt door de voormalige Marine-Seeziel-Batterie Noordwijk. Kustbatterijen als deze vormden de ruggengraat van de Duitse kustverdediging. Na 300 meter zie je van dit bunkerdorp de eerste bunker, waarin tegenwoordig Museum Engelandvaarders is gevestigd. Achter dit kolossale bouwwerk ligt het hart van de kustbatterij, met een gangenstelsel dat munitiebunkers, de vuurleidingspost en de geschutsbunkers met elkaar verbond en was ingericht om doelen op zee onder vuur te nemen.
De route voert daarna landinwaarts langs de achtergrens van de batterij. In het landschap herken je bunkers, loopgraven en de restanten van de voormalige Noordwijkse golfclub. In de Noordduinen volg je het tracé van het noordelijke Landfront en wandel je door een afwisselend duingebied met stuifduinen, waterpartijen en bos. Onderweg zie je restanten van militaire steunpunten, loopgraven en versperringen die bedoeld waren om een aanval vanuit het achterland en in de flank op te vangen. Goed zichtbaar zijn de lange reeks funderingsblokken van aspergeversperringen, met in het beton achtergebleven afdrukken van Duits militair schoeisel. De route eindigt bij het Atlantikwall Museum Noordwijk, gevestigd in de voormalige Marine-Seeziel-Batterie Noordwijk.
