Stützpunktgruppe Voorne vormde de zuidelijke flank van de belangrijke Festung Hoek van Holland, de toegangspoort tot de havens van Rotterdam. In de duinen rond het eiland werden infanteriestellingen en geschutsbatterijen gebouwd om een geallieerde aanval vanaf zee af te slaan.
Tijdens het grote bunkersloopprogramma in de jaren 60 verdwenen bijna alle bunkers langs het strand, op één na. Het is een flinke wandeling, maar je ziet dan wel de enige bunker in Nederland die zichtbaar in zee ligt. De wandeling voert eerst door een compagniehoofdkwartier waar bunkers als molshopen verborgen liggen onder de bomen. Daarna passeer je de enorme radarstelling Biber en loop je het strand op. Hier kun je kiezen om een heel stuk verder te lopen naar de ‘Groene Punt’, waar een geschutsbunker in het zeewater ligt. Vooral bij eb is deze heel goed te zien.
Terug loop je door het uitgestrekte natuurgebied langs ‘het Breede Water’, waar veel aalscholvers leven. Je kunt ook de kortere route volgen, waarbij je eerder het Voornes Duin ingaat. In beide gevallen kom je aan het eind van de route langs het grootste hoofdkwartier op Voorne; die van de Duitse eilandcommandant en zijn staf. Op deze veilige locatie achter de duinen werd een landhuis gevorderd voor de officieren en verrezen op het naastgelegen terrein een tiental grote bunkers. Dit bunkercomplex is na de oorlog op verschillende manier hergebruikt en kent een bijzondere geschiedenis.
